Van dramanachten naar droomnachten?

06 mei 2019Persoonlijk

Wat zijn we toch in de weer geweest met Foss in de nachten. Iedere keer dachten we nu zijn we er wat betreft doorslapen, maar helaas bleven de heerlijke nachtjes doorslapen uit. Dit waren we totaal niet gewend, Senn sliep namelijk na zo'n 5 dagen al door en hebben we eigenlijk nooit meer gehoord. Dus dit was voor ons een totaal nieuwe wereld en deden we dingen anders als bij Senn? Nee in principe niet. Maar toch bleef Foss erg onrustig in de nacht.

Qua voeding dachten we in eerste instantie dat dit het probleem was, hij kon geen koemelk verdragen. Vandaar de vele krampen, veel wiegen en knuffelen om hem een beetje rustiger te houden. Toen we de dieetvoeding kregen dachten we dat het wel rustiger moest worden. Maar ook dit hielp niet echt, hij bleef een onrustige slaper. Hij dronk op de dag eigenlijk niets en haalde dit dus in de nacht in, daar zit je dan in de nacht voedingen te geven omdat je het van de dag moet compenseren. Daarna leek het alsof hij alleen maar rustig kon zijn als hij dicht bij ons was. Wij waren op, helemaal gebroken door alle slapenloze nachten dus namen we hem steeds meer bij ons om toch nog een beetje onze ogen te kunnen sluiten. We merkte dat hij toen ook minder om voeding vroeg en op die manier had hij dus niet een overkill aan voeding en deden wij tussen de knuffels door onze oogjes dicht om wat slaap te pakken.Het ging toen wel een stuk beter en konden hem overleggen halverwege de nacht om weer verder te kunnen slapen.

Maar eind maart vlogen wij naar Cuba, hier had Foss wederom veel dorst maar dronk dus overdag erg weinig. Dit haalde hij weer in tijdens de nacht, maar omdat we met zijn vieren op een hotelkamer sliepen namen we hem dus én vaker bij ons én gaven we hem vaker een flesje. Totdat hij bijna iedere drie uur weer om een voeding vroeg. Hij werd gewoon wakker om te drinken net zoals een pasgeborene doet. Dit zou niet helemaal de bedoeling moeten zijn als je bedenkt dat Foss toen al 9 maanden oud was. 

Toen we terug kwamen uit Cuba was Foss flink ziek, weken koorts, een jetlag en wederom veel knuffels en drinken tijdens de nachtelijke uurtjes. Omdat hij zich niet fit voelde wilde ik hem troosten en lekker bij me nemen. Maar door al deze maanden heen hebben we Foss dus aangeleerd dat hij rustig wordt bij ons of door middel van een flesje. Dit breekt je op maar wij zaten er middenin en hadden dus helemaal niet door we dit eigenlijk zelf in de hand hadden en dus ook zelf in stand hielden. 
Na een aantal weekjes was de koorts weg en zou je denken dat je hij dus beter zou moeten slapen en ons niet meer zo hard nodig heeft, maar niets wat minder waar hij bleef om de drie uur komen voor een fles en werd tussendoor ook geregeld wakker voor een knuffel van ons. 

Zoals ik net al zei waren wij helemaal op en konden we gewoon niet meer. Het ventje was overdag zó vrolijk maar in de nacht zo verdrietig was moesten we toch? Ik heb een oproepje op instagram geplaatst en daar kwamen meerdere lieve mama's met tips voornamelijk slaaptraining werd genoemd en dan via het boekje slaap kindje slaap. Duizend maal dank voor al jullie lieve reacties. We zijn met het boekje slaap kindje slaap aan de slag gegaan en ik heb me verdiept in de slaaptrainingen en wat er allemaal bij komt kijken. 

Dus daar gingen we: starten met een slaaptraining voor onze kleine man. Het enige wat ik kon denken was baat het niet dan schaadt het niet want hoeveel erger kunnen onze nachten worden? Het boekje van slaap kindje slaap laat je zien dat je je kindje kunt aanleren om te slapen. Maar hoe leer je je kindje in godsnaam aan om te leren slapen? Dat was het eerste wat ik dacht maar eigenlijk is alles wat in het boekje staat vrij logisch. Foss moest leren dat hij zelf in slaap kan vallen maar wel weten dat wij er voor hem zijn. Het aanleren gaat op een manier van een duidelijk ritueel aanhouden voor de nacht en het schema aanhouden wat in het boekje staat. Ik neem jullie mee in ons ritueel en ook het schema waar wat wij aanhielden en natuurlijk het resultaat tot nu toe. 

Ritueel voor de nacht: 
- Lekker douchen/badderen.
- Pyjama aantrekken
- Knuffelen
- Flesje geven in een ruimte zonder/weinig prikkels (onze slaapkamer)
- Een dikke kus voor de nacht en Foss in bedje leggen en hem zijn knuffel in zijn handjes geven.
- De zin zeggen: Lieve Foss papa en mama houden heel veel van jou, nu gaan we lekker slapen, welterusten lieverd. 
- Weglopen

Dit is ons ritueel om hem in bed te leggen daarna pakte we het schema erbij en hadden we dus een wachttijd om naar hem toe te mogen gaan. Op deze manier weet hij dat je er bent maar leert hij zelf in slaap te vallen. Het is niet de bedoeling je kleintje op dat moment uit bed te halen, mits hij natuurlijk heeft gepoept of iets anders wat urgent is. Bij iedere keer dat je na een wachttijd bij je kindje kom zeg je weer de zin, maar je legt hem bijvoorbeeld niet weer plat in bed als hij aan zijn bedje staat. Na het uitspreken van de zin loop je weer weg en zet je de timer voor de volgende wachttijd. 

Dit was het schema wat wij aanhielden:
Dag 1: Wachttijd 1: 1 minuut - Wachttijd 2: 3 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 5 minuten
Dag 2: Wachttijd 1: 2 minuten - Wachttijd 2: 5 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 8 minuten
Dag 3: Wachttijd 1: 3 minuten - Wachttijd 2: 7 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 11 minuten
Dag 4: Wachttijd 1: 4 minuten - Wachttijd 2: 9 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 14 minuten
Dag 5: Wachttijd 1: 5 minuten - Wachttijd 2: 11 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 17 minuten
Dag 6: Wachttijd 1: 6 minuten - Wachttijd 2: 13 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 20 minuten
Dag 7: Wachttijd 1: 7 minuten - Wachttijd 2: 15 minuten - Wachttijd 3: (en volgende wachttijden) 23 minuten

Het schema loopt t/m 7 dagen daarna herhaal je continue dag 7 totdat het beter gaat.

Wij gaan vanavond beginnen met dag 8 en houden dan dus het schema van dag 7 aan omdat je dit continueert. Ik was dan ook aan het begin erg sceptisch over dit schema en vond het vrij hard. In het boekje staat ook bescrheven dat je je kindje moet laten huilen zelfs wanneer hij of zij overgeeft omdat ze zo overstuur kunnen zijn. Dit is bij ons gelukkig niet gebeurd maar ik weet ook niet of ik me dan wel aan dit schema zou hebben gehouden.

Dag één was best pittig en Foss werd die nacht ook zoals gewoon om 21.00 uur al wakker, ik gaf hem nu geen fles iets wat ik normaal wel zou doen. Maar de flesjes tijd is gewoon om 19.00 uur en daarna niet meer. Ik moest mezelf ook even terugroepen om zo consequent mogelijk hierin te zijn. Zo moest ik ook zo'n 3 keer terug lopen voordat hij in slaap viel wat betekent dat ik zo'n 9 minuten bezig ben geweest met Foss. Dit viel me alles mee maar ik had nog een lange nacht te gaan. Foss kwam om 2 uur in de nacht weer ik had hem al eerder verwacht en was dus al stiekem een beetje blij dat hij 'pas' om 2.00 uur kwam. Weder om de zin gezegt en de wachttijden aangehouden. Hij viel nu weer na zo'n kwartiertje in slaap. DAarna werd hij pas om 8.00 uur wakker! Heerlijk om de dag te starten na redelijk wat slaap.
Dag twee staat bekend als de ergste nacht, en Foss kwam wederom om 21.00 uur maar ik gaf hem geen fles wat me opviel is dat ik na 2 minuten naar hem toe ging de zin zei en weer wegliep hij al iets rustiger werd. Na 5 minuutjes moest ik weer naar hem toe, wederom de zin zeggen en weer wegwezen. Ook dit heb ik gedaan. EN HIJ VIEL DIRECT IN SLAAP! Ik was dus maar 7 minuutjes met hem bezig. Om 4.00 uur in de nacht kwam hij weer en werd hij gillend wakker. Ik dacht oke daar gaan we. Ik ging na 2 minuten naar hem toe en moest nog zo'n twee keer naar hem toe voordat hij sliep dit kostte me dus 12 minuten. Had ik nu de ergste nacht gehad? Want hier kon ik best mee leven.
Eigenlijk was dit inderdaad de ergste nacht. De overige nachten hoefde ik vaak maar één of twee keer naar hem toe voordat hij weer in slaap viel. Vanaf dag vijf werd hij niet meer om 21.00 uur wakker en afgelopen twee nachten (nacht 6&7) sliep hij gewoon van 19.00 tot 7.30 uur! Hoe BIZAR is dit. We hebben na een week tijd gewoon een doorslaper in huis. Maar hoor me niet verkeerd, die nachten dat je je kleintje hoort huilen en je er eigenlijk niet naartoe mag is killing! Ontzettend heftig maar ik wist dat we er iets aan moesten veranderen normaal zou ik nooit zeggen laat je kleintje huilen maar ik wist dat dit voor het goede doel was. Mochten we namelijk geen verbetering merken hadden Steef en ik afgesproken het niet door te zetten maar na 2 dagen merkte we al zo enorm veel verschil dat we doorgezet hebben. Nu een weekje verder merkte we al zoveel verschil dat ik blij ben dat we consequent zijn gebleven en doorgezet hebben. Het huilen is verandert in jengelen en het jengelen is verandert in eigenlijk direct gaan slapen. WAT EEN OPLUCHTING! 

Natuurlijk weet ik dat dit even tijdelijk kan zijn, maar hoe sceptisch ik in het begin was hoe positief ik nu ben. Foss weet dat we er zijn maar hij weet nu ook hoe hij zelf in slaap kan vallen. Hij pakt zijn knuffeltje en frummelt ermee en gaat weer lekker liggen en slapen. 

Ook ben ik nog steeds flink moe, dit heeft tijd nodig en een weekje wat beter slapen helpt niet om me direct topfit te voelen. Wel merk ik dat ik rustiger ben in mijn hoofd, ik merk dat Foss lekkerder in zijn vel zit en we dus zeker meer rust in ons hele gezin ervaren. Ik hoop dat jullie ook iets aan deze blog en dit schema hebben! 

Liefs Eline

Dit bericht delen:

Nieuwe reactie plaatsen

2 reacties

Natasja 09 mei 2019 om 08:15

Wat een nachtmerrie lijkt me dat. Isabelle sliep ook al binnen een aantal weken door. Sowieso ben ik wel van het kindje even laten huilen (niet te lang hoor, maar zeker niet direct er naar toe; tenzij t huiltje klinkt alsof je er meteen moet zijn), dus misschien lag dat ook daaraan.

Ik ben nu zwanger van baby 2 en ben heel benieuwd hoe dit kindje zal zijn. Fingers crossed dat hij of zij in dat op zicht op de grote zus lijkt. En anders heb ik nu al van je verhaal geleerd :)

Anne 07 mei 2019 om 20:56

Hoi Eline, wat fijn om te lezen dat hij nu lekker door slaapt. Maar dat laten huilen staat mij zo tegen. Vooral omdat ik nog een peuter heb van bijna 2,5 die ook zijn rust nodig heeft. Werd Senn niet wakker van Foss tijdens de training?

Liefs,

Anne

Boys Mom van Spencer 10 maanden, en James 2,5 jaar

Laatste Instagram posts