Over eelijk zijn, waarom ging ik naar een psycholoog?

19 augustus 2019Persoonlijk

Oké ik denk dat deze blog wel op in mijn top 3 van meest persoonlijke blogs kan komen. Want een psycholoog daar ga je niet zo maar heen toch? Of wel? Anyway ik heb best een verleden met dingen die er gebeurd zijn. Nu zullen jullie vast denken dat heeft met het overlijden van Skye te maken. Maar nee ik ging namelijk naar een psycholoog voordat ik uberhaupt moeder werd. 

Vroeger schaamde ik me ervoor, wist ik niet of ik dit wel wilde vertellen aan andere en dacht ik dat ik dit vooral erg voor mezelf moest houden. Nu ik wat ouder én wijzer ben denk ik hier toch wel anders over. Want een psycholoog is zo erg nog niet, als jij je been gebroken hebt krijg je toch ook hulp? Alleen heb je bij een psycholoog hulp nodig voor iets wat in je hoofd zit. Dat zien mensen niet aan de buitenaknt maar is misschien nog wel belangrijker als een paar weken gips om je been heen. Want even he als je goed voor jezelf zorgt kan je ook goed voor andere zorgen. 

Maar waarom ging ik daar dan heen? Wat is er gebeurd dat ik bepaalde handvatten nodig heb om mij verder te helpen? Dat ga ik jullie uitleggen. 

Dus daar gaan we terug in de tijd zelfs nog voor de tijd van Steef. Ik was net 19 toen ik besloot om voor een lange tijd naar Turkije te gaan. Veel te naief ging ik (wat ik toen dacht) een liefde achterna. Ik was net klaar met mijn opleiding onderwijsassistente en wilde weg, weg uit Nederland en dacht dat ik het zelf allemaal wel kon. Dus ik werd verliefd op vakantie, op een Turkse jongen, daarom ging ik hem achterna. Ik zou gaan werken in een hotel vlakbij Alanya, het leek me fantastisch in het begin dan. Maar wat ik niet wist is dat dit misschien wel de grootste nachtmerrie was waar ik terecht kon komen. Deze Turkse jongen was namelijk op vakantie erg lief en gezellig maar toen ik daar kwam wonen leek hij te veranderen. Hij veranderde in een bezitterig en jaloers type waar ik eigenlijk helemaal niks mee kon. Want ik ben trouw als vrouw absoluut maar ik was ook aan het werk als animatrice in dit hotel. Dus ik moest contact hebben met gasten, zowel vrouwen als mannen. Die mannen waren het probleem want hij zocht overal wat achter, dacht dat iedereen aan het flirten was en werd daar bozer en bozer om. 

Het ging van kwaad tot erger ik wist niet wat me overkwam. Zo heb ik altijd gezegd met mijn grote mond ik laat dit me nooit gebeuren, ik laat me nooit slaan. Maar dat deed ik wel... Hij deed dingen met me wat ik liever niet opschrijf maar wat me wel meerdere malen een ziekenhuis bezoekje heeft gekost. Hij werd echt de baas over mij en over wat ik wel en niet mocht. Hij wilde kinderen met mij, ik wilde dit niet (ik zou nooit Turkije uit kunnen zonder kind), ik zou gevangen zitten als dat zou gebeuren. Ik deed er dan ook alles aan om niet zwanger te worden, denk aan het verstoppen van de anticonceptiepil en die innemen wanneer niemand het zag. Het werken was enorm lastig omdat we samen in een team werkte in dat hotel, mijn turks was niet goed genoeg om dit te kunnen delen en het engels van mijn collega's niet goed genoeg om mij te begrijpen. Als ik er nu op terug kijk was dat gevoel van angst zo sterk aanwezig en wist ik niet of ik hier ooit (levend) uit zou komen. Of ik ooit weer een 'normaal' leven zou kunnen lijden. Het was eng doodeng. Zo wist ik bijvoorbeeld niet waar mijn paspoort lag en ben ik door het verlengen van mijn visum weer terug naar huis gekomen. Toen ik eenmaal thuis was zagen de mensen om mij heen dat het niet goed met mij ging en ik eigenlijk als een hondje achter hem aanliep. Om die reden hebben ze gezegd dat ik mijn visum niet moest verlengen maar thuis moest blijven, thuis waar ik hoorde. Uiteindelijk had mijn ex een in- en uitreisvisum dus stond hij in de maanden erna ineens voor de deur. Ook kreeg ik regelmatig berichtjes met ik zie dat je opa en oma op bezoek zijn, of ik zie dat je in de tuin staat. Ook belde hij me wel eens midden in de nacht dat als ik niet naar hem terug zou komen hij zichzelf iets aan zou doen. Hij had zelfs toen ik thuis was nog de volledige controle over mij. Ik was zelfs toen nog zo bang dat ik op een begeven moment niet meer uit mijn huis durfde te gaan. Toen hij weer een keer belde heeft iemand anders de telefoon opgenomen en hem gezegd dat het afgelopen moet zijn en we anders de politie gaan inschakelen. Sindsdien belde hij nog weinig of stuurde hij weinig berichtjes. De rust keerde weer een beetje terug en beetje bij beetje durfde ik wat meer. 

Het waren pittige maanden, vol angst en verdriet maar toch heb ik ontzettend veel geleerd deze maanden. Het heeft me gevormd tot wie ik nu ben en me bewuster gemaakt van de mens. Wel wil ik even duidelijk maken dat dit niets te maken heeft met dat het een Turkse man was, want ik heb daar juist ontzettend veel lieve mensen leren kennen. 

Toen ik na een aantal maanden weer wat meer rust gevonden had merkte ik dat ik nog steeds regelmatig wakker werd met nachtmerries over van alles wat er daar gebeurt was wist ik dat het tijd was hulp in te schakelen. Ik ben gaan praten met een psycholoog en heb een aantal trainingen gevolgd die me handvatten hebben gegeven hoe ik hiermee om moest gaan. Het was prettig om er eindelijk met iemand over te kunnen praten en vooral ook met iemand die hier niets mee te maken had en er dus volledig buiten stond. Een andere kijk op de situatie. 

In die tijd leerde ik ook Steef kennen en ook hij wist het vertrouwen te winnen door steeds meer te vertellen over wat er precies die maanden allemaal gebeurd is. Daar ben ik Steef nog steeds zo dankbaar voor, hij heeft ervoor gezorgd dat ik mezelf weer terug vond. We zijn samen een enorm sterk stel was vanuit vriendschap is ontstaan. 

Nu ik zoveel jaar verder ben kijk ik ook heel anders terug op de situatie, dit heeft me alleen maar sterker gemaakt en heeft me geleerd dat ik alles aan kan. Ik denk dat ik daarom ook geen psycholoog nodig heb gehad bij de verwerking van het verlies van Skye. Ik had de handvatten en wist hoe ik deze moest toepassen. Dus nogmaals dit alles heeft me zoveel sterker gemaakt. 

Wees niet bang om jezelf open te stellen ik denk dat het je alleen maar verder brengt. 

Liefs Eline 

Dit bericht delen:

Nieuwe reactie plaatsen

6 reacties

Gerrie 13 september 2019 om 21:22

Wow wat een heftig verhaal en wat knap dat je dit met ons deelt.

Wat fijn dat je goede handvaten hebt gekregen door hulp te zoeken. En fijn dat je daarna je leven weer hebt kunnen opbouwen met een prachtig gezin ❤️ Je bent een topper

Elisabeth Daniël 30 augustus 2019 om 08:56

Ik ben zo opgewonden omdat mijn gebroken huwelijk is hersteld en mijn man is terug nadat hij mij en onze 2 kinderen heeft verlaten voor een andere vrouw. Na 8 jaar huwelijk hebben mijn man en ik de ene of andere ruzie gehad totdat hij me uiteindelijk verliet en naar Eindhoven verhuisde om bij een andere vrouw te zijn. ik voelde dat mijn leven voorbij was en mijn kinderen dachten dat ze hun vader nooit meer zouden zien. ik probeerde sterk te zijn alleen voor de kinderen, maar ik kon de pijn niet beheersen die mijn hart kwelt, mijn hart was vervuld van zorgen en pijnen omdat ik echt verliefd was op mijn man. Elke dag en nacht denk ik aan hem en ik wou altijd dat hij bij me terug zou komen, ik was echt van streek en ik had hulp nodig, dus ik zocht online naar hulp en ik kwam op een website die suggereerde dat Drigbinovia kan helpen om snel weer terug te komen. Dus ik vond dat ik hem eens moest proberen. Ik nam contact met hem op en hij vertelde me wat ik moest doen en ik deed het toen deed hij een (Love spell) voor mij. drie dagen later belde mijn man die me al zoveel jaren niet heeft gebeld me en vertelde me dat hij me en de kinderen zo erg mist, zo geweldig !! Dus dat was hoe hij diezelfde dag thuiskwam, met veel liefde en vreugde, en hij verontschuldigde zich voor zijn fout en voor de pijn die hij mij en de kinderen veroorzaakte. Vanaf die dag werd ons huwelijk sterker dan vroeger , Allemaal dankzij Drigbinovia. hij is zo krachtig en ik besloot mijn verhaal op internet te delen dat Drigbinovia echte en krachtige spell caster die ik altijd zal blijven bidden om zijn kinderen te helpen in de tijd van problemen, als je hier bent en je hebt je ex terug of je man is verhuisd naar een andere vrouw, huil niet meer, neem nu contact op met deze krachtige spreukspeler. Hier is zijn e-mail: doctorigbinovia93@gmail.com, je kunt hem ook bellen of hem toevoegen via Whats-app: +2348144480786, BEDANKT Drigbinovia ..!

Daphne 20 augustus 2019 om 00:22

Wauw, wat een ontzettend open, eerlijk en bovenal heftig verhaal. Zelfs door de zware tekst lees ik een mega dappere en sterke vrouw! Mooi dat je dit verhaal deelt en hoe jij deze mega nare ervaring toch een positieve draai weet te geven!

Marissa 19 augustus 2019 om 22:39

Wauw wat sterk dat je dit durft te delen. Ik geloof dat er veel meer (te veel) vrouwen (en mannen) zijn die dit ook overkomt. Die zich alleen voelen en schamen om er over te praten. Ik hoop dat jouw verhaal hen helpt. Super dapper dat je dit hebt gedeeld.

Tamara 19 augustus 2019 om 20:29

Oh jeetje, wat heftig zeg! Die had ik even niet zien aankomen. Heel knap van je hoe je dit doorstaan hebt! En wat fijn dat je er sterker bent uitgekomen. En idd een psycholoog is niks om je voor te schamen. Ik ging voor veel minder heftige dingen en soms heb je even wat hulp daarbij nodig.

Nanc 19 augustus 2019 om 16:06

Oh mooi mens, je bent zo ongelooflijk sterk. Respect voor jou. Ik kan me die tijd goed herinneren, trots op jou! Kijk eens wat een rijkdom je nu in handen hebt.

Laatste Instagram posts