Mijn postpartum realitycheck, hoe denk ik over mijn lichaam.

10 augustus 2018

Mijn postpartum realitycheck, hoe denk ik over mijn lichaam.

Het is nu 7 weken geleden dat ik ben bevallen, ja 7 weken alweer! Waar blijft de tijd? Ons mannetje groeit ontzettend goed en is over het algemeen een rustig en tevreden ventje. Alhoewel de krampen de laatste dagen wat meer toenemen maar dat betekent veel knuffelen en wiebelen! Gelukkig ben ik gek op knuffelen en vooral met leuke kindjes ; ) Maar dit is niet waar deze blog over gaat. Nee ik wil het dit keer hebben over mijn lijf, mijn huisje voor mijn kinderen en mijn onzekerheden. Benieuwd wat ik precies bedoel? Lees dan gauw verder. 

Zeven weken geleden was het zo ver, de geboorte van ons tweede mannetje. We hebben lang naar hem uitgekeken en daar is hij dan. Negen maanden lang heeft dit knulletje mogen groeien in mijn buik, ik was zijn huisje. Gedurende die negen maanden begon ik steeds meer van mijn lijf te houden, mijn buik werd ronder en in plaats van hem te verstoppen liet ik hem juist zien! Ik was ontzettend trots op mijn buik, prachtig vond ik het. Maar dan komt het punt dat de baby uit de buik is en mensen verwachten dat je je oude kleding weer past. Overal word je geconfronteerd met de #postpartumbody foto’s en strakke lijven direct na een zwangerschap. Door die perfect pictures en de verwachtingen leg ik de lat voor mezelf erg hoog. Maar helaas ben ik niet het type dat direct terugveert in zijn oude velletje en weer helemaal strak is. Altijd heb ik er hard voor moeten werken om niet teveel aan te komen, ik heb geen extreem dunne bouw én bikinidagen zijn altijd een dingetje voor me geweest. Dus die foto’s en het feit dat ik nóg niet in mijn oude spijkerbroeken past zorgt ervoor dat ik best onzeker ben over mijn lijf.

‘Vergeet niet, drie keer zwanger in vier jaar!’
Maar dan denk ik Eline don’t forget this! In vier jaar tijd ben ik drie keer zwanger geweest en heb ik mijn twee zoontjes op de wereld mogen zetten en de nodige struggles gehad na de geboorte/overlijden van ons dochtertje Skye. Na Skye ben ik redelijk wat kilo’s aangekomen en heb ik niet zo goed voor mezelf gezorgd. Zo vond ik dat ik dat ene chocolaatje wel had verdiend, of die keer uiteten omdat ik me die dag niet zo top voelde. Je kunt dus wel zeggen dat ik een emo-eter ben en zich lekkerder gaat voelen na een shitload aan calorieën. Nu weet ik natuurlijk dat dit helemaal niet zo goed voor je is en je je juist door al die suikers minder goed gaat voelen. Maar op dat moment leek ik die levensstijl even nodig te hebben. Dit alles resulteerde wél in het feit dat ik al wat zwaarder was toen ik in verwachting raakte van Foss. Tijdens de zwangerschap zorgde ik wel goed voor mezelf, at ik gezond en gevarieerd. Dit was namelijk niet alleen voor mij maar juist voor dat kleine wezentje in mijn buik zo belangrijk. Uiteindelijk ben ik tijdens die zwangerschap zo’n zestien kilo aangekomen. Dat was al tien kilo minder als bij Senn. Haha daar kon je mij aan het einde echt wegrollen ; ) Maar als je dus al wat zwaarder bent voordat je überhaupt zwanger bent is het na de bevalling best wel een dingetje.

Zeven weken, laten we wel even realistisch blijven.
Soms denk ik ik ben al zeven weken geleden gevallen, maar eigenlijk is dit pas zo kort geleden dat ik me helemaal niet druk moet maken om die spijkerbroek die niet past of dat blousje wat nog een beetje strak zit. NEE ik moet genieten en nog meer genieten van mijn prachtige kindjes. Deze ‘flubber’ buik heeft er wel even mooi voor gezorgd dat mijn kindjes een huisje hadden. Een huisje waar zij mochten groeien van een klein celletje tot een volgroeide baby, een echt mensje. Op die momenten denk ik ook: ‘Who cares,  hou van je striae, omarm je ‘rolletjes’ en geniet vooral van je mooie gezin’. Wij vrouwen maken het ons soms al moeilijk zat, de één verwacht de wereld van zichzelf en de ander legt de lat zelfs nog een tikkeltje hoger. Laten we eens proberen wat liever te zijn voor onszelf maar ook voor elkaar. Want is het normaal om zeven na je bevalling alweer helemaal strak in je bikini op het strand te liggen? NEE! Dat is niet normaal, we zien het zoveel voorbij komen maar dat komt omdat al die andere vrouwen die nog niet zo’n fantastisch #postpartumbody hebben dit niet delen. Dus wat zien we een beeld wat eigenlijk helemaal niet realistisch is, maar wel een beeld waar we een voorbeeld aan nemen. Ik probeer dit dus los te laten en tegen mezelf te zeggen dat ik nog geen zeven weken geleden wederom een top prestatie heb geleverd en dat ik echt wel even de tijd mag nemen om weer die oude spijkerbroek te passen. Buiten dat moet ik ook heel eerlijk bij mezelf gaan nadenken of ik überhaupt ooit weer dat lijf heb zoals vroeger, voordat ik moeder werd. Is dat niet zo dan is dat ook oké, ik laat het los!

Loslaten hoe dan?
Ja hoe laat je zoiets los he, betekent dit dat ik helemaal niks meer geef om mijn lijf of om hoe ik eruit zie in kleding én in bikini. Dat ik die flubberbuik nog een tikkeltje groter laat worden? Nee dat betekent het niet, ik wil graag iets aan mijn lijf doen. Maar dit bedoel ik meer in de zin van: dat ik goed voor mezelf wil zorgen. Mezelf uithongeren of een super streng dieet volgen is iets wat ik absoluut wil vermijden. Ik wil dit juist doen door gezonder te eten en meer te sporten om een betere conditie te krijgen. Sinds deze week ben ik weer langzaam gestart met sporten, twee keer in de week een lesje bodypump. Het fijne hiervan vind ik dat ik totaal op ga in de les, mij focus op de muziek en de gewichten in mijn handen en daarnaast vooral even aan niks anders hoef te denken. Een stukje ontspanning dus. Geloof me de dag erna (als ik niet meer kan lopen van de spierpijn) is dit hele droomachtige ontspannen beeld helemaal weggeëbd en word ik vooral uitgelachen door Steef die me als een bejaarde vrouw van de bank ziet rollen!

Mijn plan én avontuur. 
De aankomende maanden wil ik dus aan de slag gaan met mijn lijf en vooral mijn gezondheid. Lekker sporten en weer lekker en energiek gaan voelen. Graag neem ik jullie dan ook mee op dit avontuur, als zijnde stok achter de deur. Ik ben ontzettend gemotiveerd om gezond én lekker te gaan eten, een conditie op te bouwen en vooral meer energie te krijgen voor mij en mijn gezin. Als ik terug wil naar het gewicht voor Senn mag er wel zo’n 15 tot 20 kg af, maar kijken naar nummertjes ga ik niet doen. Voel ik me na 10 kg al helemaal happy dan is dat ook goed. Ik ga mezelf vooral geen druk opleggen dat ik een bepaald gewicht MOET behalen. Nee het gaat er vooral om dat ik mezelf lekkerder en fijner in mijn vel ga voelen en een (nog) leukere moeder zal zijn voor mijn kids. Volgen jullie mij mee in dit avontuur?

Liefs Eline

Dit bericht delen:

Nieuwe reactie plaatsen

0 reacties

Laatste Instagram posts